2000: Hondenpension in Asbeekse varkenskwekerij

In Asse duiken gelijktijdig proteststemmen op tegen de komst van een hondenpension in Asbeek en de uitbreidingsplannen van de beschutte werkplaats in Walfergem. Aan de Elshout bestaan plannen om 400 honden te houden en te kweken, de beschutte werkplaats wil gekoelde opslagruimte bijbouwen. Het lijkt erop dat de Assenaren, na de bezwaren tegen het ringtracé en het gerammel van de Brusselsesteenweg, de smaak van het protesteren goed te pakken hebben.

Van 24 januari tot 22 februari loopt het openbaar onderzoek voor de uitbating van een hondenpension met kwekerij aan de Elshout in Asbeek. Hiervoor is een vergunning klasse 2 nodig, uit te reiken door de gemeente. Het schepencollege heeft tot 20 april om een beslissing te nemen maar beroep bij de provincie is mogelijk. Naast 400 honden is in de aanvraag ook sprake van 100 katten.

“Het gaat om de terreinen van het vroegere varkensbedrijf in onze straat” verduidelijkt schepen Rik De Baerdemaeker, zelf een naaste buur en aanspreekpunt van de zowat 50 gezinnen aan de Elshout, de Kespier en de Hoge Weg die vrezen voor het lawaai van zoveel dieren. “En dan vooral ’s nachts, denk maar aan de problemen met het asiel in Essene. Ik plan nog een buurtvergadering waarop we een strategie zullen bepalen, maar dat de omwonenden zich kanten tegen een pension is duidelijk.”

“Er zijn wellicht nog technische redenen uit het dossier van de varkenskwekerij die we ook kunnen aanwenden tegen het pension” vermoedt de schepen. “We moeten nu handelen, want het is bekend dat je dit soort bedrijven nog moeilijk weg krijgt als je het eenmaal toestaat. Al denk ik dat de verkoop nog niet rond is. OVAM moet voor de gronden een attest afleveren en hun advies was naar verluid negatief.”

Hotel

“We kopen inderdaad het bedrijf mits er een milieuvergunning komt, maar het bodemattest is afgeleverd en volledig in orde” weerlegt Gilbert De Mecheleer van de NV Gilsim uit Brecht, die de pensionplannen bevestigt. “Wij hebben nu een zaak in dierenvoeding, het pension en de kwekerij is bedoeld als toegevoegde waarde. De aanvraag geldt weliswaar voor 400 honden, maar dat is enkel theorie. Wettelijk kan een vergunning vanaf 100 dieren, er is dus nog speelruimte. De honden komen helemaal achteraan, zo blijven we op minstens 250 meter van de dichtste buur. De stallen worden grondig verbouwd en voorzien van geluidsisolatie. De dieren krijgen ook een buitenren, maar dat is enkel voor overdag. Afwachten trouwens of het wel iets wordt. Bij een gemiddelde bevolking van enkele tientallen honden spreek ik al van een groot succes. Voor de duidelijkheid: het gaat om een hotel voor honden, geen asiel. De dieren moeten gezond zijn en worden strikt gescheiden.”

“Dit wordt geen vervuilend bedrijf” aldus de toekomstige uitbater. “Al het water wordt gerecupereerd en gezuiverd in een rietveld van 200 bij 50 meter. Al ontken ik niet dat het vandaag ontzettend moeilijk is om voor een hondenpension een geschikte plaats te vinden.”

Kroniek van een varkenshoedster

In de lente van vorig jaar eindigde in Asbeek de jarenlange controverse rond de varkenskwekerij aan de Elshout. De milieuvergunning werd, na een aanslepende procedureslag, niet meer vernieuwd, het 2 hectare grote bedrijf kwam leeg te staan. Gerante Greta Apers en haar invalide echtgenoot bleven wonen in het conciërgehuis, maar tegen half maart moeten zij verhuizen.

“Het varkensbedrijf werd in 1975, na het faillissement van eigenaar Jean Vos, één van de vier vestigingen van Veevoeders De Bock” vat Greta de geschiedenis samen. “Ik werd aangesteld als zelfstandige gerante. In het begin hadden we hier 4.900 varkens, maar al snel kregen we de wind vanvoor van enkele buren, met op kop Rik De Baerdemaeker. Om hem ter wille te zijn lieten we na verloop van tijd de stallen die aan zijn eigendom palen leeg en verminderden we tot 3.600 varkens. Maar het bedrijf moest en zou verdwijnen. En je ziet, ze hebben hun slag thuisgehaald.”

“Maar dat men mij als zelfstandige zonder inkomen en zonder mogelijkheid tot uitkering liet, daar stond in de buurt nooit iemand bij stil”, vervolgt ze haar verhaal. “Tientallen malen naar de kranten lopen, ja, dat wel. Maar de depressie die ik eraan overhield, die heeft niemand gezien. De Bock was zo slim om dit bedrijf nadien failliet te laten verklaren. Zo zag ik ook nog eens meer dan 1 miljoen frank achterstallig loon aan mijn neus voorbijgaan. En probeer vandaag als 46-jarige vrouw nog eens werk te vinden.”

“De nieuwe discussie, over de honden, is gelukkig niet meer voor mij. Wij verlaten Asse. Zonder pijn in het hart, geloof me.” (RDS)